1) art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 21 stycznia 1999 r. o sejmowej komisji śledczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1024) w związku z art. 285 § 1 i 2 w związku z art. 437 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, ze zm.) w zakresie, w jakim „sąd stosuje karę porządkową na wniosek sejmowej komisji śledczej podjęty bez podstawy prawnej wynikającej z legalnej uchwały Sejmu o powołaniu komisji śledczej”, z art. 42 ust. 2 i 3, w związku z art. 45 ust. 1, art. 176 ust. 1 i art. 78 w związku z art. 7 w związku z art. 190 ust. 1 i 2, w związku z art. 10 ust. 1 i 2 w związku z art. 41 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 47 w związku z art. 2, w związku z art. 7, w związku z art. 190 ust. 1 i 2, w związku z art. 31 ust. 1-3 w związku z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

2) art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o sejmowej komisji śledczej w związku z art. 285 § 1 i 2 w związku z art. 437 ustawy – Kodeks postępowania karnego w zakresie, w jakim „pozwala na zatrzymanie w celu doprowadzenia posła, będącego świadkiem przed Sejmową Komisją Śledczą”, z art. 41 ust. 1 w związku z art. 105 ust. 1 i 5 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2, w związku z art. 31 ust. 1-3, w związku z art. 2, w związku z art. 32 Konstytucji;

3) art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o sejmowej komisji śledczej w związku z art. 285 § 1 i 2 w związku z art. 437 ustawy – Kodeks postępowania karnego w zakresie, w jakim „pozwala na interpretację tych przepisów, jako wyraźnej podstawy ustawowej o charakterze prawnomaterialnym do pozbawienia wolności, w systemie «piętrowych odesłań»”, z art. 41 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 2 i 3, w związku z art. 45 ust. 1, art. 176 ust. 1 i art. 78 w związku z art. 7 w związku z art. 190 ust. 1 i 2, w związku z art. 10 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 1-3, w związku z art. 2, w związku z art. 32 Konstytucji,